ಲೇಖನ ಬರಹ: ಶ್ರೀನಾಥ್ ಜೋಶಿ, ಸಿದ್ದರ, ಹಿರಿಯ ಪತ್ರಕರ್ತರು
ಭಾರತದ ರಾಜಕೀಯ ಚದುರಂಗದಾಟದಲ್ಲಿ 2026ರ ಮೇ ತಿಂಗಳ ಚುನಾವಣಾ ಫಲಿತಾಂಶಗಳು ಕೇವಲ ಅಂಕಿ-ಅಂಶಗಳ ಬದಲಾವಣೆಯಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ರಾಷ್ಟ್ರದ ಭವಿಷ್ಯದ ರಾಜಕೀಯ ದಿಕ್ಕನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುವ ಹೊಸ ಮೈಲುಗಲ್ಲುಗಳು. ಅತ್ತ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಪ್ರಬಲ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ನಾಯಕರ ಕೋಟೆಗಳು ಧೂಳೀಪಟವಾಗಿದ್ದರೆ, ಇತ್ತ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಆಡಳಿತಾರೂಢ ಸರ್ಕಾರದ ಪರವಾದ ಅಲೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಸಾಬೀತಾಗಿದೆ. ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳದಲ್ಲಿ ದೀದಿ ಆಡಳಿತದ ಅಂತ್ಯ, ತಮಿಳುನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಶಕೆಯ ಆರಂಭ ಹಾಗೂ ಕರ್ನಾಟಕದ ಉಪಚುನಾವಣೆಯ ರೋಚಕತೆ—ಈ ಎಲ್ಲ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸಿದಾಗ ಮುಂಬರುವ ದಿನಗಳ ರಾಜಕೀಯ ಹಾದಿಯ ಸ್ಪಷ್ಟ ಚಿತ್ರಣ ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಟ್ಟುತ್ತದೆ.
ರಾಜ್ಯ ಉಪಚುನಾವಣೆ: ಆರಂಭದ ಆತಂಕ, ಅಂತಿಮ ಗೆಲುವಿನ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ
ನನ್ನ ಗಮನವನ್ನು ಮೊದಲಿನಿಂದಲೂ ಸೆಳೆದಿದ್ದು ರಾಜ್ಯದ ಎರಡು ಪ್ರಮುಖ ಉಪಚುನಾವಣೆಗಳು. ಬಾಗಲಕೋಟೆ (ಕ್ಷೇತ್ರ ಸಂಖ್ಯೆ 24) ಮತ್ತು ದಾವಣಗೆರೆ ದಕ್ಷಿಣ (ಕ್ಷೇತ್ರ ಸಂಖ್ಯೆ 107) ಕಣಗಳು ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರದ ಕಾರ್ಯವೈಖರಿಯ ಬಗೆಗಿನ ಜನಾಭಿಪ್ರಾಯದ ದಿಕ್ಸೂಚಿಯಾಗಿದ್ದವು. ಬಾಗಲಕೋಟೆಯಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಸುತ್ತಿನ ಎಣಿಕೆಯಿಂದಲೂ ಬಿಜೆಪಿಗೆ ಹಿನ್ನಡೆಯೇ ಕಾದಿತ್ತು. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ನ ಉಮೇಶ್ ಹುಲ್ಲಪ್ಪ ಮೇಟಿ ಅವರ ಪ್ರಾಬಲ್ಯದ ಮುಂದೆ, ಕಮಲ ಪಾಳೆಯದ ತಂತ್ರಗಾರಿಕೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಮಂಕಾಗಿತ್ತು. ಇಲ್ಲಿನ ಫಲಿತಾಂಶ ಏಕಮುಖವಾಗಿದ್ದು, ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಿರಾಯಾಸವಾಗಿ ಗೆಲುವಿನ ದಡ ಸೇರಿತು.
ಆದರೆ, ದಾವಣಗೆರೆ ದಕ್ಷಿಣದ ಕಣ ಮಾತ್ರ ಕೊನೆಯ ಕ್ಷಣದವರೆಗೂ ತುದಿಗಾಲಿನಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿತ್ತು. ಆರಂಭಿಕ ಸುತ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ಬಿಜೆಪಿ ಅಭ್ಯರ್ಥಿ ಶ್ರೀನಿವಾಸ್ ಟಿ. ದಾಸಕರಿಯಪ್ಪ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಮುನ್ನಡೆ ಕಾಯ್ದುಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಒಂದು ಹಂತದಲ್ಲಿ ಅಚ್ಚರಿಯ ಫಲಿತಾಂಶ ಬರಬಹುದೆಂಬ ನಿರೀಕ್ಷೆ ದಟ್ಟವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ, ಮತ ಎಣಿಕೆಯ ಅಂತಿಮ ಘಟ್ಟಗಳಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರಣ ಸಂಪೂರ್ಣ ಬದಲಾಯಿತು. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ನ ಸಮರ್ಥ್ ಶಾಮನೂರು ಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನ ಭಾರಿ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಮುನ್ನಡೆ ಸಾಧಿಸಿ, ವಿಜಯಮಾಲೆ ಕೊರಳಿಗೇರಿಸಿಕೊಂಡರು.
ಈ ಉಪಚುನಾವಣೆಯ ರಾಜಕೀಯ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಯನ್ನು ಮಾಡುವುದಾದರೆ, ಗ್ಯಾರಂಟಿ ಯೋಜನೆಗಳು ಮತ್ತು ಸರ್ಕಾರದ ಕಲ್ಯಾಣ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು ತಳಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಬಲವಾದ ಪ್ರಭಾವ ಹೊಂದಿವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಈ ಫಲಿತಾಂಶ ಸಾರುತ್ತಿದೆ. ದಾವಣಗೆರೆಯಂತಹ ಜಿದ್ದಾಜಿದ್ದಿನ ಕಣದಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಕೊನೆಯ ಗಳಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಗೆದ್ದಿರುವುದು ಅವರ ಸಂಘಟನಾ ಚಾತುರ್ಯಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿ. ಅದೇ ವೇಳೆ, ಬಿಜೆಪಿಗೆ ಇದು ಗಂಭೀರ ಆತ್ಮಾವಲೋಕನದ ಸಂದೇಶ ರವಾನಿಸಿದೆ. ಕೇವಲ ಕೇಂದ್ರದ ವರ್ಚಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತರಾಗದೆ, ಬಲವಾದ ಸ್ಥಳೀಯ ನಾಯಕತ್ವವನ್ನು ಬೆಳೆಸಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಯನ್ನು ಇದು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸುತ್ತಿದೆ. ಗುಜರಾತ್, ತ್ರಿಪುರಾ ಹಾಗೂ ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದ ಬಾರಾಮತಿಯಲ್ಲಿ (ಸುನೇತ್ರಾ ಪವಾರ್ ಗೆಲುವು) ಎನ್ಡಿಎ ಮೈತ್ರಿಕೂಟ ಉಪಚುನಾವಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಸೈ ಎನಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರೂ, ಕರ್ನಾಟಕದ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಬಿಜೆಪಿ ಹೊಸ ರಣತಂತ್ರ ರೂಪಿಸಲೇಬೇಕಿದೆ.
ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳ: ದೀದಿ ರಾಜಕೀಯ ಭವಿಷ್ಯದ ಮುಂದೇನು?
ರಾಷ್ಟ್ರ ರಾಜಕಾರಣದಲ್ಲಿ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಭೂಕಂಪ ಸೃಷ್ಟಿಸಿರುವುದು ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳ. ಸತತ 15 ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಬಂಗಾಳವನ್ನು ಆಳಿದ್ದ ಮಮತಾ ಬ್ಯಾನರ್ಜಿ (ದೀದಿ) ನೇತೃತ್ವದ ತೃಣಮೂಲ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ (TMC) ಆಡಳಿತ ಈಗ ಅಂತ್ಯಗೊಂಡಿದೆ. 294 ಸ್ಥಾನಗಳ ಪೈಕಿ 190ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದುಕೊಂಡಿರುವ ಬಿಜೆಪಿ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಸಾಧನೆ ಮಾಡಿದೆ. ಹಾಗಾದರೆ, ದೀದಿ ರಾಜಕೀಯ ದಿಕ್ಕು ಈಗ ಏನಾಗಬಹುದು?
ಇದು ಮಮತಾ ಬ್ಯಾನರ್ಜಿಯವರ ಪಾಲಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಸಂಕೀರ್ಣವಾದ ಘಟ್ಟ. ಬಂಗಾಳದ ಅಧಿಕಾರ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿರುವುದು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ವಿಪಕ್ಷಗಳ ಒಕ್ಕೂಟದಲ್ಲಿ (INDIA) ಅವರ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಕುಗ್ಗಿಸಲಿದೆ. ಪ್ರಧಾನಿ ಹುದ್ದೆಯ ಆಕಾಂಕ್ಷಿಯಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಲು ಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅವರಿಗೆ, ಸ್ವಂತ ರಾಜ್ಯದ ಸೋಲು ದೊಡ್ಡ ಹಿನ್ನಡೆ. ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಅವರು ತಮ್ಮ ಪಕ್ಷವನ್ನು ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮತ್ತು ತಳಮಟ್ಟದಿಂದ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರನ್ನು ಮತ್ತೆ ಸಂಘಟಿಸುವ ಬೃಹತ್ ಸವಾಲನ್ನು ಎದುರಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ. ಬಿಜೆಪಿ ಸರ್ಕಾರ ಬಂಗಾಳದಲ್ಲಿ ಬಲವಾದ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ವಿರೋಧಿ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಂಡರೆ, ದೀದಿಗೆ ಮುಂದಿನ ದಿನಗಳು ಇನ್ನಷ್ಟು ಕಠಿಣವಾಗಲಿವೆ.
ತಮಿಳುನಾಡು: ದ್ರಾವಿಡ ಕೋಟೆಯಲ್ಲಿ ಹೊಸ ನಾಯಕನ ಉದಯ
ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಫಲಿತಾಂಶ ಇಡೀ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ರಾಜಕೀಯದಲ್ಲಿಯೇ ಒಂದು ಹೊಸ ಅಧ್ಯಾಯ ಬರೆದಿದೆ. ಐದು ದಶಕಗಳ ಕಾಲ ಕೇವಲ ಡಿಎಂಕೆ ಮತ್ತು ಎಐಎಡಿಎಂಕೆ ಪಕ್ಷಗಳ ಹಿಡಿತದಲ್ಲಿದ್ದ ರಾಜ್ಯ ರಾಜಕಾರಣವನ್ನು ನಟ ವಿಜಯ್ ಅವರ ‘ತಮಿಳ ವೆಟ್ರಿ ಕಳಗಂ’ (TVK) ಪಕ್ಷ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬುಡಮೇಲು ಮಾಡಿದೆ. ತಮಿಳುನಾಡು ವಿಧಾನಸಭೆಯ ಒಟ್ಟು 234 ಸ್ಥಾನಗಳ ಪೈಕಿ ಸರ್ಕಾರ ರಚಿಸಲು 118 ಸ್ಥಾನಗಳ ಸ್ಪಷ್ಟ ಬಹುಮತದ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಯಾವುದೇ ಮೈತ್ರಿಗಳಿಲ್ಲದೆ ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಸ್ಪರ್ಧಿಸಿದ್ದ ವಿಜಯ್ ಅವರ ಪಕ್ಷವು ನಿಖರವಾಗಿ 108 ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದುಕೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ ರಾಜ್ಯದ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಏಕೈಕ ಪಕ್ಷವಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದೆ.
ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ದ್ರಾವಿಡ ಪಕ್ಷಗಳ ಆಡಳಿತ ವೈಖರಿ, ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ಮತ್ತು ಕೌಟುಂಬಿಕ ರಾಜಕಾರಣದಿಂದ ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಜನತೆ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಬೇಸತ್ತಿದ್ದರು. ಪ್ರಬಲ ಬದಲಾವಣೆ ಬಯಸಿದ್ದ ಯುವ ಸಮೂಹ ಮತ್ತು ಹೊಸ ಮತದಾರರು ವಿಜಯ್ ಅವರನ್ನು ‘ಎಂಜಿಆರ್ 2.0’ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯ ನಾಯಕನಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿರುವುದು ಈ ಫಲಿತಾಂಶದಲ್ಲಿ ನಿಚ್ಚಳವಾಗಿ ಗೋಚರಿಸುತ್ತಿದೆ. ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಮತ ಬ್ಯಾಂಕ್ಗಳನ್ನು ಒಡೆದು ಹೊಸ ಅಲೆಯೊಂದನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವಲ್ಲಿ ಅವರು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ.
ಒಟ್ಟು 108 ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಪಡೆದು ಅತಿದೊಡ್ಡ ಪಕ್ಷವಾಗಿ ಹೊಮ್ಮಿದ್ದರೂ, ವಿಜಯ್ ಅವರಿಗೆ ಸರ್ಕಾರ ರಚಿಸಲು ಇನ್ನು 10 ಶಾಸಕರ ಬೆಂಬಲದ ಕೊರತೆಯಿದೆ. ಇದರಿಂದಾಗಿ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಸದ್ಯ ಅತಂತ್ರ ವಿಧಾನಸಭೆ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಿದೆ. ಈಗ ಬಹುಮತದ ಗಡಿ ತಲುಪಲು ವಿಜಯ್ ಪಕ್ಷೇತರರು ಹಾಗೂ ಇತರ ಸಣ್ಣ-ಪುಟ್ಟ ಪಕ್ಷಗಳ ಬೆಂಬಲ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆಯೇ ಅಥವಾ ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಪಕ್ಷಗಳೊಂದಿಗೆ ಮೈತ್ರಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆಯೇ ಎಂಬುದು ತೀವ್ರ ಕುತೂಹಲ ಮೂಡಿಸಿದೆ. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ವಿಜಯ್ ಅವರ ಮುಂದಿನ ರಾಜಕೀಯ ನಡೆ ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಆಡಳಿತವನ್ನು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ರಾಜಕೀಯ ಸಮೀಕರಣಗಳನ್ನೇ ಬದಲಾಯಿಸುವ ಶಕ್ತಿ ಹೊಂದಿದೆ.
ಅಸ್ಸಾಂ ಮತ್ತು ಕೇರಳ: ಭಿನ್ನ ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕ ನೆಲೆಗಳ ಜಯ:
ಇನ್ನು ಅಸ್ಸಾಂ ಮತ್ತು ಕೇರಳದ ಕಡೆ ಕಣ್ಣು ಹಾಯಿಸಿದರೆ, ಭಾರತದ ವೈವಿಧ್ಯಮಯ ರಾಜಕೀಯ ಮನಸ್ಥಿತಿ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ:
ಅಸ್ಸಾಂನಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಹಿಮಂತ ಬಿಸ್ವಾ ಶರ್ಮಾ ಅವರು ಆಡಳಿತ ವಿರೋಧಿ ಅಲೆಯನ್ನು (Anti-incumbency) ಮೆಟ್ಟಿ ನಿಂತು ಹ್ಯಾಟ್ರಿಕ್ ಗೆಲುವು ದಾಖಲಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಕೇವಲ ಹಿಂದುತ್ವದ ಅಜೆಂಡಾ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ‘ಒರುನೋದೊಯ್’ ನಂತಹ ಮಹಿಳಾ ಸಬಲೀಕರಣದ ಕಲ್ಯಾಣ ಯೋಜನೆಗಳು ಅವರನ್ನು ತಳಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಗಟ್ಟಿಗೊಳಿಸಿವೆ. ಇದು ಈಶಾನ್ಯ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಬಿಜೆಪಿಗೆ ಎದುರಾಳಿಯೇ ಇಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಪುಷ್ಟೀಕರಿಸಿದೆ.
ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ತದ್ವಿರುದ್ಧವಾಗಿದೆ. ಪಿಣರಾಯಿ ವಿಜಯನ್ ನೇತೃತ್ವದ ಎಡರಂಗದ (LDF) ಕೋಟೆಯನ್ನು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನೇತೃತ್ವದ ಯುಡಿಎಫ್ (UDF) ಮೈತ್ರಿಕೂಟ ಛಿದ್ರಗೊಳಿಸಿದೆ. ರಾಷ್ಟ್ರಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಅಸ್ತಿತ್ವ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೆಣಗಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಗೆ ಕೇರಳದ ಗೆಲುವು ಆಮ್ಲಜನಕ ಒದಗಿಸಿದೆ. ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರು ಮತ್ತು ಬಹುಸಂಖ್ಯಾತರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಆಡಳಿತ ವಿರೋಧಿ ಅಲೆಯ ಪರವಾಗಿ ಮತ ಚಲಾಯಿಸಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟ.
ರಾಷ್ಟ್ರ ರಾಜಕಾರಣದ ಮುಂದಿನ ದಿಕ್ಕು ಮತ್ತು ಸ್ಪಷ್ಟ ಚಿತ್ರಣ:
ಈ ಎಲ್ಲ ಫಲಿತಾಂಶಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಗಮನಿಸಿದರೆ, ದೇಶದ ರಾಜಕಾರಣ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಭೌಗೋಳಿಕವಾಗಿ ಎರಡು ಭಾಗವಾಗಿ ವಿಭಜನೆಯಾದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳದ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಗೆಲುವು ಮತ್ತು ಅಸ್ಸಾಂನಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿರುವುದು ಬಿಜೆಪಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಮಟ್ಟದ ಆನೆಬಲ ತಂದುಕೊಟ್ಟಿದೆ. ಅಂದರೆ, ಹಿಂದಿ-ಮಾತನಾಡುವ ರಾಜ್ಯಗಳಾಚೆಗೆ, ಪೂರ್ವ ಮತ್ತು ಈಶಾನ್ಯ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಈಗ ಬಿಜೆಪಿ ಎದುರಿಲ್ಲದ ಅಪ್ರತಿಮ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ಬೆಳೆದಿದೆ. ಆದರೆ, ವಿಂಧ್ಯ ಪರ್ವತದ ಕೆಳಗೆ, ಅಂದರೆ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದಲ್ಲಿನ ಚಿತ್ರಣವೇ ಬೇರೆ ಇದೆ. ಕರ್ನಾಟಕದ ಉಪಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿನ ಗೆಲುವು ಮತ್ತು ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಅಧಿಕಾರ ಹಿಡಿದಿರುವುದು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷಕ್ಕೆ ‘ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತವೇ ನಮ್ಮ ಅಸಲಿ ಭದ್ರಕೋಟೆ ಹಾಗೂ ಆಪತ್ಬಾಂಧವ’ ಎಂಬ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಮರಳಿ ತಂದುಕೊಟ್ಟಿದೆ. ಇದರರ್ಥ, ರಾಷ್ಟ್ರ ರಾಜಕಾರಣದಲ್ಲಿ ಉತ್ತರ-ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಬಿಜೆಪಿ ಅಲೆ ಇದ್ದರೆ, ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ತನ್ನ ಹಿಡಿತ ಸಾಧಿಸಿದೆ ಎನ್ನುವ ಸ್ಪಷ್ಟ ಸಂದೇಶ ರವಾನೆಯಾಗಿದೆ.
ಇನ್ನೊಂದು ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ವದ ಬೆಳವಣಿಗೆಯೆಂದರೆ, ದಶಕಗಳಿಂದ ಅಬ್ಬರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಹಳೆಯ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಪಕ್ಷಗಳ ಸೂರ್ಯಾಸ್ತ. ಬಂಗಾಳದಲ್ಲಿ ಟಿಎಂಸಿ, ತೆಲಂಗಾಣದಲ್ಲಿ ಬಿಆರ್ಎಸ್, ತಮಿಳುನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಎಐಎಡಿಎಂಕೆಯಂತಹ ಘಟಾನುಘಟಿ ಪಕ್ಷಗಳು ತಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಹೆಣಗಾಡುತ್ತಿವೆ. ಇದು ಮುಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಲೋಕಸಭಾ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಪಕ್ಷಗಳ ಪ್ರಾಬಲ್ಯವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿ, ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಪಕ್ಷಗಳಾದ ಬಿಜೆಪಿ ಮತ್ತು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಡುವಿನ ನೇರ ಮುಖಾಮುಖಿಗೆ ವೇದಿಕೆ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುತ್ತಿದೆ. ಆದರೆ, ಹಳೆಯ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಪಕ್ಷಗಳು ಮಂಕಾಗುತ್ತಿರುವಾಗ, ತಮಿಳುನಾಡಿನಲ್ಲಿ ನಟ ವಿಜಯ್ ಅವರಂತಹ ಹೊಸ ಶಕ್ತಿಯ ಉದಯವಾಗಿರುವುದು ಕುತೂಹಲಕಾರಿಯಾಗಿದೆ.
ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ದೆಹಲಿಯ ಅಧಿಕಾರದ ಗದ್ದುಗೆಯನ್ನು ಯಾರು ಏರಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುವಾಗ, ಇಂಥ ಹೊಸ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ನಾಯಕರು ‘ಕಿಂಗ್ ಮೇಕರ್’ ಅಥವಾ ಪ್ರಬಲ ಚೌಕಾಸಿದಾರರಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಲಿದ್ದಾರೆ. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ, 2026ರ ಈ ಚುನಾವಣಾ ಫಲಿತಾಂಶ ಕೇವಲ ಹೊಸ ಸರ್ಕಾರಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ಮುಂಬರುವ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ರಾಜಕಾರಣ ಯಾವ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗಲಿದೆ, ಯಾರು ಯಾರ ಜೊತೆ ಕೈಜೋಡಿಸಲಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ಹೊಸ ರಾಜಕೀಯ ಚದುರಂಗದಾಟಕ್ಕೆ ಸ್ಪಷ್ಟ ದಿಕ್ಸೂಚಿಯಾಗಿದೆ.
Join our WhatsApp Channel
