ಬೆಂಗಳೂರು, ಮೇ.18 www.bengaluruwire.com : ಭವಿಷ್ಯದ ಚಂದ್ರಯಾನಗಳು ಕೇವಲ ಸಂದರ್ಶನಗಳಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ನಾಸಾದ ಆರ್ಟೆಮಿಸ್ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವು ಚಂದ್ರನ ಮೇಲೆ ಶಾಶ್ವತ ವಾಸಸ್ಥಾನವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ಗುರಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಭೂಮಿಯಿಂದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಸಾಗಿಸುವ ವೆಚ್ಚವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು, ಗಗನಯಾತ್ರಿಗಳು ಹೇರಳವಾಗಿ ಲಭ್ಯವಿರುವ ಚಂದ್ರನ ಮಣ್ಣು ಅಥವಾ “ರೆಗೋಲಿತ್” ಅನ್ನು ಸ್ಥಳೀಯವಾಗಿ ನಿರ್ಮಾಣಗಳನ್ನು ಮಾಡಲು ಬಳಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.
ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ, ಐಐಎಸ್‌ಸಿ ಯಾಂತ್ರಿಕ ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ (ಎಂಇ) ವಿಭಾಗದ ಸಂಶೋಧಕರು ಸ್ಪೊರೊಸಾರ್ಸಿನ ಪೇಸ್ಟುರಿ ಎಂಬ ಮಣ್ಣಿನ ಬ್ಯಾಕ್ಟೀರಿಯಾವನ್ನು ಬಳಸಿ ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ಮಂಗಳ ಗ್ರಹಗಳ ಮಣ್ಣಿನ ಸಿಮ್ಯುಲಂಟ್‌ಗಳಿಂದ ಇಟ್ಟಿಗೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಿದ್ದರು. ಈ ಬ್ಯಾಕ್ಟೀರಿಯಾವು ಯೂರಿಯಾ ಮತ್ತು ಕ್ಯಾಲ್ಸಿಯಂ ಅನ್ನು ಕ್ಯಾಲ್ಸಿಯಂ ಕಾರ್ಬೋನೇಟ್ ಸ್ಫಟಿಕಗಳಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ಗಮ್ ಅರೇಬಿಕ್‌ನೊಂದಿಗೆ ಮಣ್ಣಿನ ಕಣಗಳನ್ನು ಬಂಧಿಸಿ ಇಟ್ಟಿಗೆಗಳಂತಹ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯು ಸಿಮೆಂಟ್‌ಗೆ ಪರಿಸರ ಸ್ನೇಹಿ ಮತ್ತು ಕಡಿಮೆ ವೆಚ್ಚದ ಪರ್ಯಾಯವಾಗಿದೆ.
ನಂತರ, ತಂಡವು ಸಿಂಟರಿಂಗ್ ಅನ್ನು ಸಹ ಪರಿಶೀಲಿಸಿತು. ಸಿಂಟರಿಂಗ್ ಎಂದರೆ ಮಣ್ಣಿನ ಸಿಮ್ಯುಲಂಟ್ ಮತ್ತು ಪಾಲಿವಿನೈಲ್ ಆಲ್ಕೋಹಾಲ್ ಎಂಬ ಪಾಲಿಮರ್‌ನ ಸಂಕುಚಿತ ಮಿಶ್ರಣವನ್ನು ಅತಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ತಾಪಮಾನಕ್ಕೆ ಬಿಸಿ ಮಾಡುವುದು. ಇದು ಹೆಚ್ಚು ಬಲವಾದ ಇಟ್ಟಿಗೆಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತದೆ. “ಇದು ಇಟ್ಟಿಗೆಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸುವ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ವಿಧಾನಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ” ಎಂದು ಎಂಇ ವಿಭಾಗದ ಸಹ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕ ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಯನದ ಲೇಖಕರಾದ ಅಲೋಕ್ ಕುಮಾರ್ ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ. “ಇದು ಸಾಮಾನ್ಯ ವಸತಿಗೂ ಸಹ ಸಾಕಾಗುವಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದ ಇಟ್ಟಿಗೆಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತದೆ.” ಸಿಂಟರಿಂಗ್ ಸುಲಭವಾಗಿ ವಿಸ್ತರಿಸಬಹುದಾದ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿದ್ದು, ಒಂದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕುಲುಮೆಯಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಇಟ್ಟಿಗೆಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸಬಹುದು.
ಆದರೆ ಚಂದ್ರನ ಮೇಲ್ಮೈ ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣವಾಗಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ತಾಪಮಾನವು ಒಂದೇ ದಿನದಲ್ಲಿ 121°C ನಿಂದ -133°C ವರೆಗೆ ಬದಲಾಗಬಹುದು ಮತ್ತು ಸೌರ ಮಾರುತಗಳು ಮತ್ತು ಉಲ್ಕೆಗಳಿಂದ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಹೊಡೆತಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ಈ ಇಟ್ಟಿಗೆಗಳಲ್ಲಿ ಬಿರುಕುಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಬಹುದು, ಇದರಿಂದ ನಿರ್ಮಿಸಲಾದ ರಚನೆಗಳು ದುರ್ಬಲಗೊಳ್ಳಬಹುದು. “ಚಂದ್ರನ ಮೇಲ್ಮೈಯಲ್ಲಿ ತಾಪಮಾನ ಬದಲಾವಣೆಗಳು ಹೆಚ್ಚು ತೀವ್ರವಾಗಿರಬಹುದು, ಇದು ದೀರ್ಘಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ಗಮನಾರ್ಹ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಬಹುದು” ಎಂದು ಎಂಇ ವಿಭಾಗದ ಸಹ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕ ಮತ್ತು ಸಹ ಲೇಖಕರಾದ ಕೌಶಿಕ್ ವಿಶ್ವನಾಥನ್ ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ. “ಸಿಂಟರ್ ಮಾಡಿದ ಇಟ್ಟಿಗೆಗಳು ಸುಲಭವಾಗಿ ಮುರಿಯುತ್ತವೆ. ಬಿರುಕು ಬೆಳೆದರೆ, ಸಂಪೂರ್ಣ ರಚನೆಯು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಕುಸಿಯಬಹುದು.”
ಈ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಪರಿಹರಿಸಲು, ತಂಡವು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಬ್ಯಾಕ್ಟೀರಿಯಾದ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಿತು. ಹೊಸ ಅಧ್ಯಯನದಲ್ಲಿ, ಅವರು ಸಿಂಟರ್ ಮಾಡಿದ ಇಟ್ಟಿಗೆಗಳಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ರೀತಿಯ ಕೃತಕ ದೋಷಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಸ್ಪೊರೊಸಾರ್ಸಿನ ಪೇಸ್ಟುರಿ, ಗಮ್ ಅರೇಬಿಕ್ ಮತ್ತು ಚಂದ್ರನ ಮಣ್ಣಿನ ಸಿಮ್ಯುಲಂಟ್‌ನಿಂದ ಮಾಡಿದ ದ್ರಾವಣವನ್ನು ಅವುಗಳೊಳಗೆ ಸುರಿದು ಹಾಕಿದರು. ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ನಂತರ, ದ್ರಾವಣವು ದೋಷಗಳೊಳಗೆ ತೂರಿಕೊಂಡಿತು ಮತ್ತು ಬ್ಯಾಕ್ಟೀರಿಯಾವು ಕ್ಯಾಲ್ಸಿಯಂ ಕಾರ್ಬೋನೇಟ್ ಅನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸಿತು, ಅದು ಅವುಗಳನ್ನು ತುಂಬಿತು.
ಬ್ಯಾಕ್ಟೀರಿಯಾವು ಬಯೋಪಾಲಿಮರ್‌ಗಳನ್ನು ಸಹ ಉತ್ಪಾದಿಸಿತು, ಅದು ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುವ ವಸ್ತುವಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಿ ಮಣ್ಣಿನ ಕಣಗಳನ್ನು ಉಳಿದ ಇಟ್ಟಿಗೆ ರಚನೆಯೊಂದಿಗೆ ಬಲವಾಗಿ ಬಂಧಿಸಿತು, ಇದರಿಂದ ಇಟ್ಟಿಗೆಯ ಕಳೆದುಹೋದ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆಯಲಾಯಿತು. ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯು ಹಾನಿಗೊಳಗಾದ ಇಟ್ಟಿಗೆಗಳನ್ನು ಹೊಸದರೊಂದಿಗೆ ಬದಲಾಯಿಸುವ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಿ, ನಿರ್ಮಿಸಲಾದ ರಚನೆಗಳ ಜೀವಿತಾವಧಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ.
“ಬ್ಯಾಕ್ಟೀರಿಯಾವು ಸಿಂಟರ್ ಮಾಡಿದ ಇಟ್ಟಿಗೆಗೆ ಬಂಧಿಸುತ್ತದೆಯೇ ಎಂದು ನಮಗೆ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಖಚಿತವಿರಲಿಲ್ಲ” ಎಂದು ಕುಮಾರ್ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. “ಆದರೆ ಬ್ಯಾಕ್ಟೀರಿಯಾವು ಕೇವಲ ದ್ರಾವಣವನ್ನು ಗಟ್ಟಿಗೊಳಿಸುವುದಲ್ಲದೆ, ಈ ಇತರ ವಸ್ತುವಿಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಾವು ಕಂಡುಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ.” ಬಲಪಡಿಸಿದ ಇಟ್ಟಿಗೆಗಳು 100°C ನಿಂದ 175°C ವರೆಗಿನ ತಾಪಮಾನವನ್ನು ತಡೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಸಹ ಹೊಂದಿದ್ದವು.
“ಬಾಹ್ಯಾಕಾಶ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಬ್ಯಾಕ್ಟೀರಿಯಾದ ನಡವಳಿಕೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಶ್ನೆಯಿದೆ” ಎಂದು ಕುಮಾರ್ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. “ಅವುಗಳ ಸ್ವರೂಪ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆಯೇ? ಅವು [ಕಾರ್ಬೋನೇಟ್ ಉತ್ಪಾದನೆ] ಮಾಡುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತವೆಯೇ? ಆ ವಿಷಯಗಳು ಇನ್ನೂ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ.”
ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಗುರುತ್ವಾಕರ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿ ಅವುಗಳ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಮತ್ತು ನಡವಳಿಕೆಯನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲು ಗಗನಯಾನ ಮಿಷನ್‌ನ ಭಾಗವಾಗಿ ಸ್ಪೊರೊಸಾರ್ಸಿನ ಪೇಸ್ಟುರಿಯ ಮಾದರಿಯನ್ನು ಬಾಹ್ಯಾಕಾಶಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸುವ ಪ್ರಸ್ತಾವನೆಯ ಮೇಲೆ ತಂಡವು ಪ್ರಸ್ತುತ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿದೆ. “ಅದು ಸಂಭವಿಸಿದಲ್ಲಿ, ನಮ್ಮ ಜ್ಞಾನದ ಪ್ರಕಾರ, ಈ ರೀತಿಯ ಬ್ಯಾಕ್ಟೀರಿಯಾದೊಂದಿಗೆ ಇದು ಮೊದಲ ಪ್ರಯೋಗವಾಗಿರುತ್ತದೆ” ಎಂದು ವಿಶ್ವನಾಥನ್ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
Join our WhatsApp Channel
